We zaten op het terras. Aan het tafeltje naast het onze werd een man gecondoleerd.
“Tja, het leven wordt vlak”, zei hij. “Als er iets leuks gebeurt vertel ik het niemand, als er iets vervelends gebeurt ook niet. Het lijkt alsof ik steeds minder ga voelen”.
Mensen zijn verhalenvertellers. Doordat ons menselijke brein terug- en vooruit kan kijken, zien we samenhang en leggen we verbanden. Zo geven we betekenis aan gebeurtenissen in ons leven.
Het vertellen van je verhaal kan het begin zijn van verandering. Niet als je keer op keer dezelfde gebeurtenis blijft beschrijven. Wel als je vertelt: dit gebeurde er, en dit ervaar ik er nu bij, zo kijk ik er nu naar. Als je dat doet, zul je merken dat je blik op dezelfde gebeurtenis van moment tot moment verandert. Tenminste, als je gehoord wordt – in ieder geval door jezelf.